وَإِذَاۤ أَنۡعَمۡنَا عَلَى ٱلۡإِنسَـٰنِ أَعۡرَضَ وَنَءَا بِجَانِبِهِۦ وَإِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ فَذُو دُعَاۤءٍ عَرِیضࣲ ۝٥١
wa-idhā anʿamnā ʿalā l-insāni aʿraḍa wanaā bijānibihi wa-idhā massahu l-sharu fadhū duʿāin ʿarīḍi
Abdel Haleem: Whenever We are gracious to man, he goes away haughtily, but, as soon as evil touches him, he turns to prolonged prayer

Interlinear Analysis

1
wa-idhā
إِذا
Root: إ ذ ا
Noun
2
anʿamnā
أَنْعَمَ
Root: ن ع م
Verb
3
ʿalā
عَلَى
Root: ع ل ي
Prep.
4
l-insāni
إِنسان
Root: أ ن س
Noun
5
aʿraḍa
أَعْرَضَ
Root: ع ر ض
Verb
6
wanaā
نَأَى
Root: ن أ ي
Verb
7
bijānibihi
جانِب
Root: ج ن ب
Noun
8
wa-idhā
إِذا
Root: إ ذ ا
Noun
9
massahu
مَسَّ
Root: م س س
Verb
10
l-sharu
شَرّ
Root: ش ر ر
Noun
11
fadhū
ذُو
Root: ذ و
Noun
12
duʿāin
دُعاء
Root: د ع و
Noun
13
ʿarīḍin
عَرِيض
Root: ع ر ض
Noun